قهرمان شماره ۷ جهان در مجموعه «قهرمانان شطرنج جهان»
واسیلی اسمیسلوف از کودکی در محیطی رشد کرد که شطرنج در آن جدی گرفته می‌شد. پدرش بازیکن شطرنج بود و او را با بازی آشنا کرد. اسمیسلوف در جوانی به سرعت در میان بهترین بازیکنان شوروی قرار گرفت و در سال ۱۹۵۷ با شکست میخائیل بوتوینیک به قهرمانی جهان رسید.
ویژگی خاص اسمیسلوف، هماهنگی فوق‌العادهٔ مهره‌ها بود. او معمولاً به دنبال حرکت‌های نمایشی نبود؛ مهره‌هایش را در خانه‌های مناسب قرار می‌داد، ضعف‌های موقعیت حریف را هدف می‌گرفت و در آخر‌بازی‌ها بسیار دقیق عمل می‌کرد. او همچنین خوانندهٔ اپرا بود و حتی برای ورود به حرفهٔ خوانندگی اپرا تلاش کرده بود.
اسمیسلوف عنوان قهرمانی را فقط یک سال حفظ کرد و در مسابقهٔ برگشت سال ۱۹۵۸، بوتوینیک آن را پس گرفت. بااین‌حال، اسمیسلوف سال‌ها در سطح اول شطرنج باقی ماند.
- سبک بازی: هماهنگی مهره‌ها، درک پوزیسیون، آخر‌بازی و بازی آرام اما دقیق.
- نکتهٔ جالب: او در کنار شطرنج، به آواز و موسیقی کلاسیک علاقهٔ جدی داشت.
دیدگاه‌ها
نظر شما درباره این مطلب